ბრალდების გადაკვალიფიცირება და არასაპატიმრო სასჯელი პოლიციელზე თავდასხმის საქმეზე

საქმე

პირის ბრალდების შესახებ დადგენილების თანახმად: დ.გ.-ს, გ.ჯ.-ს, ნ.ჯ.-სა და ლ.ნ.-ს ბრალად ედებოდათ ფიზიკური დაპირისპირებისას პოლიციელის მიმართ ძალადობა, მის სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით.

ლ.ნ.-ს მიმართ აღნიშნული ბრალდება ორ ეპიზოდს მოიცავდა.

რა გააკეთა დაცვის მხარემ

დაცვის მხარის ძირითადი პოზიცია ეფუძნებოდა ფიზიკური ძალადობის ფაქტისა და მისთვის ბრალდების მხარის მიერ მინიჭებული უფრო მძიმე სამართლებრივი კვალიფიკაციის გამიჯვნას.

ადვოკატები ავთანდილ გიორგაძე და ბექა ნემსიწვერიძე მიუთითებდნენ, რომ პოლიციელზე თავდასხმის ბრალდების დასადასტურებლად მხოლოდ ძალადობის ფაქტისა და დაზარალებულის პოლიციელის სტატუსის არსებობა საკმარისი არ იყო. აუცილებელი იყო დადგენილიყო, რომ ძალადობა სწორედ დაზარალებულის სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით განხორციელდა.

საქმის განხილვისას მნიშვნელოვანი იყო კონფლიქტის წარმოშობის მიზეზისა და მოვლენების თანმიმდევრობის შეფასება.

გამოკვლეული გარემოებებით გამოიკვეთა, რომ დაპირისპირება თავდაპირველად მოქალაქეებს შორის დაიწყო და შემდგომ მასში სხვა პირებიც ჩაერთნენ. დაცვის პოზიციით, ძალადობის მიზეზი და მოტივი უნდა შეფასებულიყო სწორედ კონკრეტული კონფლიქტის კონტექსტში.

დაცვის მხარე ყურადღებას ამახვილებდა იმ გარემოებაზე, რომ ბრალდებულების მიერ დაზარალებულის პოლიციელის სტატუსის ცოდნა თავისთავად ვერ დაადასტურებდა ძალადობის მის სამსახურებრივ საქმიანობასთან კავშირს. სწორედ ამ კავშირის დამადასტურებელი საკმარისი მტკიცებულებების არსებობას ჰქონდა გადამწყვეტი მნიშვნელობა თავდაპირველი ბრალდების სამართლებრივი შეფასებისთვის.

საქმის არსებითი განხილვის ფარგლებში შეფასდა მოწმეთა ჩვენებები, სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნები და სხვა მტკიცებულებები.

სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნა ადასტურებდა ფიზიკური დაზიანებების არსებობასა და ხასიათს, თუმცა დაზიანების არსებობა თავისთავად ვერ ადასტურებდა, რომ ძალადობა დაზარალებულის სამსახურებრივ საქმიანობას უკავშირდებოდა.

შესაბამისად, დაცვის მხარის მიერ ყურადღება გამახვილდა არა ძალადობის ფაქტის ფორმალურ არსებობაზე, არამედ მისი მოტივისა და კონკრეტულ კონფლიქტთან კავშირის შეფასებაზე.

შედეგი

საქმეზე გამოკვლეული მტკიცებულებებისა და დაცვის მიერ განვითარებული სამართლებრივი პოზიციის შეფასების შედეგად სასამართლომ არ გაიზიარა თავდაპირველი სამართლებრივი კვალიფიკაცია, რომლის მიხედვითაც ბრალდებულთა მოქმედებები პოლიციელზე მის სამსახურებრივ საქმიანობასთან დაკავშირებით თავდასხმას წარმოადგენდა.

დ.გ.-ს, გ.ჯ.-ისა და ნ.ჯ.-ის მიმართ საქართველოს სსკ-ის 353¹-ე მუხლის პირველი ნაწილით წარდგენილი ბრალდება გადაკვალიფიცირდა 126-ე მუხლის 1¹ ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე — ჯგუფურად ჩადენილ ძალადობაზე.

ლ.ნ.-ის შემთხვევაში ორი ეპიზოდი შეფასდა 126-ე მუხლის 1¹ ნაწილის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებით — ჯგუფურად და ორი პირის მიმართ ჩადენილ ძალადობად.

საქმის ცალკეულ ეპიზოდებზე სისხლისსამართლებრივი დევნა ამნისტიის საფუძველზეც შეწყდა.