ნარკოტიკული დანაშაული: სამართლებრივი კვალიფიკაციის, მტკიცებისა და დაცვის პრაქტიკული გამოწვევები

ნარ­კო­ტი­კულ და­ნა­შა­ულ­ზე პი­რის და­კა­ვე­ბა ან ბრა­ლის წარ­დგე­ნა თით­ქმის ყო­ველ­თვის მძი­მე სა­მარ­თლებ­რივ და პი­რად შე­დე­გებ­თან არის და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი. ამ კა­ტე­გო­რი­ის საქ­მე­ებ­ზე გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბუ­ლია ხან­გრძლი­ვი თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თა, ხოლო ცალ­კე­ულ შემ­თხვე­ვებ­ში — უვა­დო თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თაც. გა­მამ­ტყუ­ნე­ბელ გა­ნა­ჩენს შე­იძ­ლე­ბა მოჰ­ყვეს სა­ტრან­სპორ­ტო სა­შუ­ა­ლე­ბის მარ­თვის, სა­ჯა­რო სამ­სა­ხურ­ში საქ­მი­ა­ნო­ბის, პრო­ფე­სი­უ­ლი საქ­მი­ა­ნო­ბის, ია­რა­ღის ფლო­ბი­სა და სხვა უფ­ლე­ბე­ბის ხან­გრძლი­ვი შე­ზღუდვაც.

მი­უ­ხე­და­ვად ბრალ­დე­ბის სიმ­ძი­მი­სა, ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის აღ­მო­ჩე­ნა ჯერ კი­დევ არ ნიშ­ნავს, რომ პი­რის ბრა­ლე­უ­ლო­ბა ავ­ტო­მა­ტუ­რად დამ­ტკი­ცე­ბუ­ლია. გა­მო­ძი­ე­ბამ და სა­სა­მარ­თლომ უნდა და­ად­გინონ:

  • ნამ­დვი­ლად ნარ­კო­ტი­კუ­ლი ან სპე­ცი­ა­ლურ კონ­ტროლს დაქ­ვემ­დე­ბა­რე­ბუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბა იქნა თუ არა ამო­ღე­ბული;
  • ვის ეკუთ­ვნო­და ან ვის ფაქ­ტობ­რივ კონ­ტროლს ექ­ვემ­დე­ბა­რე­ბო­და ნივ­თი­ე­რება;
  • იცო­და თუ არა პირ­მა მისი არ­სე­ბო­ბი­სა და ხა­სი­ა­თის შე­სახებ;
  • კა­ნო­ნი­ე­რად ჩა­ტარ­და თუ არა ჩხრე­კა და ამო­ღება;
  • სწო­რად შე­ი­ფუ­თა, და­ი­ლუ­ქა, გა­და­ი­ცა და გა­მო­იკ­ვლია თუ არა ამო­ღე­ბუ­ლი ნივ­თი­ე­რება;
  • ადას­ტუ­რებს თუ არა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბე­ბი მხო­ლოდ შე­ნახ­ვას, უსას­ყიდ­ლო გა­და­ცე­მას, რე­ა­ლი­ზა­ცი­ას ან რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყობას;
  • კა­ნო­ნი­ე­რად და სან­დოდ არის თუ არა მო­პო­ვე­ბუ­ლი ტე­ლე­ფონ­ში, სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში ან სხვა ელექ­ტრო­ნულ სის­ტე­მა­ში არ­სე­ბუ­ლი ინ­ფორ­მაცია;
  • ხომ არ ჰქონ­და ად­გი­ლი პო­ლი­ცი­ის მხრი­დან და­ნა­შა­უ­ლის პრო­ვო­ცი­რებას.

ნარ­კო­ტი­კულ საქ­მე­ზე დაც­ვის სწო­რი სტრა­ტე­გია და­მო­კი­დე­ბუ­ლია არა მხო­ლოდ ნივ­თი­ე­რე­ბის სა­ხე­ო­ბა­სა და ოდე­ნო­ბა­ზე, არა­მედ მისი აღ­მო­ჩე­ნის ად­გილ­ზე, პი­რის ქცე­ვა­ზე, სა­გა­მო­ძი­ე­ბო მოქ­მე­დე­ბე­ბის წეს­ზე, ელექ­ტრო­ნულ ინ­ფორ­მა­ცი­ა­ზე, ექ­სპერ­ტი­ზის დას­კვნა­სა და სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა­თა ურ­თი­ერთ­კავ­შირზე.

როგორ შეიცვალა ნარკოტიკული დანაშაულების სამართლებრივი კლასიფიკაცია?

2025 წელს საქართველოს სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექს­ში გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბუ­ლი ცვლი­ლე­ბე­ბის შემ­დეგ ერთ­მა­ნე­თის­გან უფრო მკა­ფი­ოდ გა­ი­მიჯ­ნა ნარ­კო­ტი­კულ ნივ­თი­ე­რე­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი სხვა­დასხვა ქმე­დება.

მოქ­მე­დი კა­ნონ­მდებ­ლო­ბით ცალ­კე და­ნა­შა­უ­ლე­ბად არის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბული:

  • ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის შე­ძე­ნა ან შე­ნახვა;
  • დამ­ზა­დე­ბა, წარ­მო­ე­ბა, გა­და­ზიდ­ვა ან გა­და­გზავნა;
  • სხვა პი­რის­თვის გა­და­ცე­მა მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის მი­ღე­ბის მიზ­ნის გა­რეშე;
  • უკა­ნო­ნო რე­ა­ლი­ზაცია;
  • უკა­ნო­ნო რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყობა;
  • საქართველოში უკა­ნო­ნოდ შე­მო­ტა­ნა, საქართველოდან გა­ტა­ნა ან ტრან­ზი­ტით სა­ერ­თა­შო­რი­სო გა­და­ზიდვა.

ამ გა­მიჯვნას პრაქ­ტი­კუ­ლი მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს. ყო­ველ­დღი­ურ სა­უ­ბარ­ში კვლავ ხში­რად გა­მო­ი­ყე­ნე­ბა სი­ტყვა „გა­სა­ღე­ბა“, მაგ­რამ მოქ­მე­დი კო­დექ­სი ერთ­მა­ნე­თის­გან გა­ნას­ხვა­ვებს უსას­ყიდ­ლო გა­და­ცე­მას, რე­ა­ლი­ზა­ცი­ას და რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყო­ბას. თი­თო­ე­ულ მათ­განს გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი შე­მად­გენ­ლო­ბა და სას­ჯე­ლი აქვს.

შე­სა­ბა­მი­სად, დაც­ვის მხა­რემ უნდა შე­ა­ფა­სოს არა მხო­ლოდ ის, მოხ­და თუ არა ნივ­თი­ე­რე­ბის სხვის­თვის გა­და­ცე­მა, არა­მედ ისიც:

  • არ­სე­ბობ­და თუ არა მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის მი­ღე­ბის მი­ზანი;
  • მი­ი­ღო თუ არა ბრალ­დე­ბულ­მა ფული, ქო­ნე­ბა, მომ­სა­ხუ­რე­ბა ან სხვა ეკო­ნო­მი­კუ­რი სარ­გე­ბელი;
  • უშუ­ა­ლოდ გა­და­სცა თუ არა მან ნივ­თი­ე­რე­ბა სხვა პირს;
  • თუ მხო­ლოდ ისე­თი მოქ­მე­დე­ბა გა­ნა­ხორ­ცი­ე­ლა, რო­მე­ლიც სხვის მიერ რე­ა­ლი­ზა­ცი­ას უწყობ­და ხელს;
  • ჰქონ­და თუ არა მას ინ­ფორ­მა­ცია სა­ერ­თო გეგ­მი­სა და ნივ­თი­ე­რე­ბის და­ნიშ­ნუ­ლე­ბის შე­სახებ.

ნარკოტიკული საშუალების უკანონო შეძენა და შენახვა

საქართველოს სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260-ე მუხ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას ით­ვა­ლის­წი­ნებს ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის, მისი ანა­ლო­გის, პრე­კურ­სო­რის ან ახა­ლი ფსი­ქო­აქ­ტი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბის უკა­ნო­ნო შე­ძე­ნის ან შე­ნახ­ვი­სა­თვის.

მუხ­ლის პირ­ვე­ლი ნა­წი­ლით გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბუ­ლი ქმე­დე­ბა ის­ჯე­ბა თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თით ექვს წლამ­დე. დიდი ოდე­ნო­ბა, ჯგუ­ფუ­რად მოქ­მე­დე­ბა, სამ­სა­ხუ­რებ­რი­ვი მდგო­მა­რე­ო­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბა, არა­ერთ­გზის ჩა­დე­ნა და წარ­სულ­ში შე­სა­ბა­მი­სი გან­ზრა­ხი ნარ­კო­ტი­კუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლის­თვის ნა­სა­მარ­თლო­ბა პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას ამ­ძი­მებს. გან­სა­კუთ­რე­ბით დიდი ოდე­ნო­ბის ან ორ­გა­ნი­ზე­ბუ­ლი ჯგუ­ფის შემ­თხვე­ვა­ში სას­ჯელ­მა შე­იძ­ლე­ბა რვი­დან ოც წლამ­დე ან უვა­დო თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თაც შე­ად­გინოს.

რას ნიშნავს შეძენა?

შე­ძე­ნა მხო­ლოდ ნივ­თი­ე­რე­ბის ფუ­ლის გა­და­ხდით ყიდ­ვას არ ნიშ­ნავს. იგი შე­იძ­ლე­ბა მო­ი­ცავ­დეს ნივ­თი­ე­რე­ბის მი­ღე­ბას გაც­ვლის, ჩუ­ქე­ბის, ვა­ლის სა­ნაც­ვლოდ, პოვ­ნი­სა და მი­სა­კუთ­რე­ბის ან სხვა გზით.

ბრალ­დე­ბამ უნდა და­ად­გი­ნოს, რომ პირ­მა ნივ­თი­ე­რე­ბა ფაქ­ტობ­რი­ვად მი­ი­ღო და აც­ნო­ბი­ე­რებ­და, რას იღებ­და. შემ­თხვე­ვით მი­ღე­ბუ­ლი ამა­ნა­თი, სხვი­სი ნივ­თი ან შე­ფუთ­ვა, რომ­ლის შიგ­თავ­სის შე­სა­ხებ პირს ინ­ფორ­მა­ცია არ ჰქონ­და, ავ­ტო­მა­ტუ­რად გან­ზრახ შე­ძე­ნად ვერ შე­ფას­დება.

რას ნიშნავს შენახვა?

შე­ნახ­ვის­თვის აუ­ცი­ლე­ბე­ლი არ არის ნივ­თი­ე­რე­ბა ბრალ­დე­ბულს ჯი­ბე­ში ჰქონ­დეს. იგი შე­იძ­ლე­ბა აღ­მო­ჩნდეს:

  • სა­ცხოვ­რე­ბელ სახლში;
  • ავ­ტო­მო­ბილში;
  • სა­მუ­შაო ოთახში;
  • ჩან­თა­ში ან ჩე­მო­დანში;
  • ავ­ტო­ფა­რეხ­ში, სარ­დაფ­ში ან სა­თავ­სოში;
  • სხვა პი­რის სა­ხელ­ზე რე­გის­ტრი­რე­ბულ სივ­რცეში;
  • სა­ჯა­რო სივ­რცე­ში მო­წყო­ბილ სა­მა­ლავში.

თუმ­ცა აღ­მო­ჩე­ნის ად­გი­ლი თა­ვის­თა­ვად არ წყვეტს, ვის ეკუთ­ვნო­და ნივ­თი­ე­რე­ბა. ბრალ­დე­ბამ უნდა და­ამ­ტკი­ცოს, რომ პირ­მა იცო­და ნივ­თი­ე­რე­ბის არ­სე­ბო­ბა და მას­ზე ფაქ­ტობ­რი­ვი კონ­ტრო­ლის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბა შე­ეძლო.

სა­კუთ­რე­ბის სა­მარ­თლებ­რი­ვი რე­გის­ტრა­ცია და სის­ხლის­სა­მარ­თლებ­რი­ვი „ფლო­ბა“ ერთი და იგი­ვე არ არის. ნივ­თი­ე­რე­ბა შე­იძ­ლე­ბა აღ­მო­ჩნდეს პი­რის სა­კუთ­რე­ბა­ში არ­სე­ბულ სახლ­ში, მაგ­რამ ეკუთ­ვნო­დეს იქ მცხოვ­რებ სხვა ადა­მი­ანს. სა­პი­რის­პი­როდ, ნივ­თი­ე­რე­ბა შე­იძ­ლე­ბა სხვის ბი­ნა­ში ინა­ხე­ბო­დეს, თუმ­ცა ფაქ­ტობ­რი­ვად ბრალ­დე­ბუ­ლის კონ­ტროლს ექ­ვემ­დე­ბა­რე­ბოდეს.

პრაქტიკული პრობლემა: ნივთიერება საერთო საცხოვრებელ სივრცეში აღმოაჩინეს

თუ სახლ­ში რამ­დე­ნი­მე პირი ცხოვ­რობს, მხო­ლოდ მი­სა­მართ­ზე რე­გის­ტრა­ცია ან სა­ცხოვ­რებ­ლის სა­კუთ­რე­ბა ყო­ველ­თვის არ ამ­ტკი­ცებს კონ­კრე­ტუ­ლი პი­რის ცოდ­ნა­სა და კონ­ტროლს.

შე­ფა­სე­ბას სა­ჭი­როებს:

  • ზუს­ტად რო­მელ ოთახ­ში ან ნივთ­ში აღ­მო­ჩნდა ნივ­თი­ე­რება;
  • ვის ჰქონ­და ამ სივ­რცე­ზე წვდომა;
  • ნივ­თი იყო თუ არა ღია ან და­მა­ლული;
  • აღ­მო­ჩნდა თუ არა მას­ზე თი­თის ანა­ბეჭ­დი ან გე­ნე­ტი­კუ­რი კვალი;
  • ვის ეკუთ­ვნო­და შე­ფუთ­ვა, ჩან­თა ან კონ­ტე­ი­ნერი;
  • არ­სე­ბობს თუ არა ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წე­რი ან მოწ­მის ჩვე­ნე­ბა ნივ­თი­ე­რე­ბის გან­თავ­სე­ბის შე­სახებ;
  • არის თუ არა ტე­ლე­ფონ­ში შე­სა­ბა­მი­სი მი­მო­წე­რა, ფოტო ან ად­გილ­მდე­ბა­რე­ო­ბის მო­ნა­ცემი;
  • რო­გორ და­ა­ფიქ­სი­რეს პო­ლი­ცი­ე­ლებ­მა ნივ­თი­ე­რე­ბის ზუს­ტი ად­გილ­მდე­ბა­რეობა.

დაცვის მიმართულება

დაც­ვამ უნდა მო­ი­პო­ვოს ინ­ფორ­მა­ცია ყვე­ლა იმ პი­რის შე­სა­ხებ, ვი­საც აღ­მო­ჩე­ნის ად­გილ­ზე წვდო­მა ჰქონ­და, შე­ის­წავ­ლოს სივ­რცის გან­ლა­გე­ბა, სა­კე­ტე­ბი, გა­სა­ღე­ბე­ბი, კა­მე­რე­ბი, მე­ზობ­ლე­ბი­სა და სხვა პი­რე­ბის ჩვე­ნე­ბე­ბი. გან­სა­კუთ­რე­ბით მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ჩხრე­კის ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წე­რი­სა და ოქ­მის შე­და­რე­ბა: ემ­თხვე­ვა თუ არა ვი­დე­ო­ში ასა­ხუ­ლი აღ­მო­ჩე­ნის ად­გი­ლი ოქმ­ში მი­თი­თე­ბულ გა­რე­მო­ებას.

დამზადება, წარმოება, გადაზიდვა და გადაგზავნა

სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260¹ მუხ­ლი ერთ­მა­ნეთ­თან აერ­თი­ა­ნებს ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის, მისი ანა­ლო­გის, პრე­კურ­სო­რის ან ახა­ლი ფსი­ქო­აქ­ტი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბის უკა­ნო­ნო დამ­ზა­დე­ბას, წარ­მო­ე­ბას, გა­და­ზიდ­ვა­სა და გა­და­გზავნას.

დამზადება და წარმოება

დამ­ზა­დე­ბა შე­იძ­ლე­ბა გუ­ლის­ხმობ­დეს ნივ­თი­ე­რე­ბის მი­ღე­ბას, გა­და­მუ­შა­ვე­ბას, გაწ­მენ­დას, შე­რე­ვას ან მოხ­მა­რე­ბის­თვის გა­მო­სა­დეგ ფორ­მა­ში მოყ­ვა­ნას. წარ­მო­ე­ბა, რო­გორც წესი, უფრო ორ­გა­ნი­ზე­ბულ ან პრო­ცე­სობ­რივ საქ­მი­ა­ნო­ბას უკავ­შირ­დე­ბა, თუმ­ცა კონ­კრე­ტუ­ლი კვა­ლი­ფი­კა­ცია გა­მო­ყე­ნე­ბულ მე­თოდ­სა და მას­შტაბ­ზეა და­მო­კი­დე­ბული.

სახ­ლის ან სხვა სივ­რცის ჩხრე­კი­სას ქი­მი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბე­ბის, სას­წო­რის, ჭურ­ჭლის ან სხვა მო­წყო­ბი­ლო­ბის აღ­მო­ჩე­ნა თა­ვის­თა­ვად ჯერ კი­დევ არ ამ­ტკი­ცებს უკა­ნო­ნო წარ­მო­ე­ბას. უნდა დად­გინ­დეს ნივ­თე­ბის და­ნიშ­ნუ­ლე­ბა, გა­მო­ყე­ნე­ბის კვა­ლი, ნარ­ჩე­ნე­ბის ქი­მი­უ­რი შე­მად­გენ­ლო­ბა და ბრალ­დე­ბუ­ლის კავ­ში­რი პრო­ცესთან.

გადაზიდვა და გადაგზავნა

გა­და­ზიდ­ვა გუ­ლის­ხმობს ნივ­თი­ე­რე­ბის ერთი ად­გი­ლი­დან მე­ო­რე­ზე გა­და­ად­გი­ლე­ბას შე­სა­ბა­მი­სი სა­ტრან­სპორ­ტო ან სხვა სა­შუ­ა­ლე­ბით. გა­და­გზავ­ნა შე­იძ­ლე­ბა გან­ხორ­ცი­ელ­დეს ფოს­ტის, სა­კუ­რი­ე­რო მომ­სა­ხუ­რე­ბის, ამა­ნა­თის, მე­სა­მე პი­რის ან სხვა არ­ხის გა­მო­ყე­ნებით.

მძღო­ლის, კუ­რი­ე­რის ან ამა­ნა­თის მიმ­ღე­ბის პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის­თვის აუ­ცი­ლე­ბე­ლია ცოდ­ნის დად­გე­ნა. მხო­ლოდ ის გა­რე­მო­ე­ბა, რომ ნივ­თი­ე­რე­ბა ავ­ტო­მო­ბილ­ში ან პი­რის მიერ გა­და­სა­ტან ჩან­თა­ში აღ­მო­ჩნდა, არ პა­სუ­ხობს კი­თხვას, იცო­და თუ არა მან შიგ­თავ­სის შე­სახებ.

პრაქტიკული პრობლემა: ნივთიერება ავტომობილში ან ამანათში აღმოჩნდა

გა­მო­ძი­ე­ბა ხში­რად ეყ­რდნო­ბა ავ­ტო­მო­ბი­ლის მფლო­ბე­ლო­ბას, გზის მარ­შრუტს ან ამა­ნა­თის ად­რე­სა­ტის მო­ნა­ცე­მებს. დაც­ვის­თვის მნიშ­ვნე­ლო­ვანია:

  • ვინ ჩადო ნივ­თი ავ­ტო­მო­ბილში;
  • ვის ჰქონ­და ავ­ტო­მო­ბილ­ზე წვდომა;
  • სად იპო­ვეს ნივ­თი­ე­რე­ბა — ღია სა­ლონ­ში თუ და­ფა­რულ კონ­სტრუქ­ციაში;
  • ვინ მო­ამ­ზა­და და გაგ­ზავ­ნა ამა­ნათი;
  • რა ინ­ფორ­მა­ცი­ას ფლობ­და მიმ­ღები;
  • არ­სე­ბობ­და თუ არა მი­წო­დე­ბამ­დე სა­უ­ბა­რი ან მი­მო­წერა;
  • ვის ეკუთ­ვნო­და ტე­ლე­ფო­ნის ნო­მე­რი და ან­გა­რი­ში, რომ­ლი­თაც შეკ­ვე­თა გა­ფორმდა;
  • შე­იძ­ლე­ბო­და თუ არა მძღოლს ან მიმ­ღებს შიგ­თავ­სის შე­სა­ხებ სცოდ­ნოდა.

გადაცემა მატერიალური სარგებლის მიღების მიზნის გარეშე

სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260² მუხ­ლი ცალ­კე და­ნა­შა­უ­ლად ად­გენს სპე­ცი­ა­ლურ კონ­ტროლს დაქ­ვემ­დე­ბა­რე­ბუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბის სხვა პი­რის­თვის გა­და­ცე­მას მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის მი­ღე­ბის მიზ­ნის გა­რეშე.

ეს შე­იძ­ლე­ბა იყოს შემ­თხვე­ვა, რო­დე­საც პირი:

  • ნივ­თი­ე­რე­ბას მე­გო­ბარს უფა­სოდ აძ­ლევს;
  • სხვას მოხ­მა­რე­ბის­თვის უზი­ა­რებს;
  • სხვი­სი თხოვ­ნით დრო­ე­ბით გა­და­სცემს ან უტო­ვებს;
  • ნივ­თი­ე­რე­ბის სა­ნაც­ვლოდ არ იღებს ფულს ან სხვა მა­ტე­რი­ა­ლურ სარ­გე­ბელს.

მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია, რომ უსას­ყიდ­ლო გა­და­ცე­მა კა­ნო­ნით უმ­ნიშ­ვნე­ლო მოქ­მე­დე­ბად არ არის მიჩ­ნე­უ­ლი. სხვა პი­რის­თვის მცი­რე ნა­წი­ლის უფა­სოდ მი­ცე­მაც შე­იძ­ლე­ბა დას­რუ­ლე­ბულ და­ნა­შა­უ­ლად შე­ფასდეს.

ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის, მისი ანა­ლო­გის, პრე­კურ­სო­რის ან ახა­ლი ფსი­ქო­აქ­ტი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბის უსას­ყიდ­ლო გა­და­ცე­მი­სა­თვის კა­ნო­ნით გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბუ­ლი სან­ქცია გან­სა­კუთ­რე­ბით მკაც­რია — ძი­რი­თა­დი შე­მად­გენ­ლო­ბის შემ­თხვე­ვა­შიც კი თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თა ათი­დან თხუთ­მეტ წლამ­დეა გან­სა­ზღვრული.

პრაქტიკული პრობლემა: გადაცემა თუ ერთობლივი მოხმარება?

დავა ხში­რად წარ­მო­ი­შო­ბა, რო­დე­საც რამ­დე­ნი­მე პირი ერთ სივ­რცე­ში მო­იხ­მარს ნივ­თი­ე­რე­ბას. გა­მო­ძი­ე­ბამ უნდა და­ად­გინოს:

  • ვინ მო­ი­ტა­ნა ნივ­თი­ე­რება;
  • ვინ გან­კარ­გავ­და მას;
  • მოხ­და თუ არა ერთი პი­რის მფლო­ბე­ლო­ბი­დან მე­ო­რის მფლო­ბე­ლო­ბა­ში გა­და­სვლა;
  • იყო თუ არა სა­ერ­თო შე­ძენა;
  • რო­გორ ნა­წილ­დე­ბო­და ხარჯი;
  • რა აჩ­ვე­ნებს მო­ნა­წი­ლე­თა მი­მო­წე­რა და ჩვე­ნე­ბები.

მხო­ლოდ ერ­თობ­ლივ სივ­რცე­ში ყოფ­ნა ან სხვა პი­რის მიერ ნივ­თი­ე­რე­ბის მოხ­მა­რე­ბა ავ­ტო­მა­ტუ­რად ვერ ამ­ტკი­ცებს, რომ ბრალ­დე­ბულ­მა მას ნივ­თი­ე­რე­ბა გა­დასცა.

ნარკოტიკული საშუალების უკანონო რეალიზაცია

სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260³ მუხ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას აწე­სებს ნარ­კო­ტი­კუ­ლი და სხვა სპე­ცი­ა­ლურ კონ­ტროლს დაქ­ვემ­დე­ბა­რე­ბუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბე­ბის უკა­ნო­ნო რე­ა­ლი­ზა­ცი­ი­სა­თვის.

მოქ­მე­დი კა­ნონ­მდებ­ლო­ბით რე­ა­ლი­ზა­ცია ერთ-ერთი ყვე­ლა­ზე მკაც­რად დას­ჯა­დი ნარ­კო­ტი­კუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლია. ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის, მისი ანა­ლო­გის, პრე­კურ­სო­რის ან ახა­ლი ფსი­ქო­აქ­ტი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბის უკა­ნო­ნო რე­ა­ლი­ზა­ცია ის­ჯე­ბა თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თით თორ­მე­ტი­დან ოც წლამ­დე ან უვა­დო თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თით. და­მამ­ძი­მე­ბე­ლი გა­რე­მო­ე­ბე­ბის არ­სე­ბო­ბი­სას მი­ნი­მა­ლუ­რი სას­ჯე­ლიც იზ­რდება.

რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის კვა­ლი­ფი­კა­ცი­ის­თვის გა­და­მწყვე­ტი მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის ელე­მენტს. ასე­თი სარ­გე­ბე­ლი მხო­ლოდ ნაღ­დი ფული არ არის. შე­ფა­სე­ბის სა­გა­ნი შე­იძ­ლე­ბა გახ­დეს სა­ბან­კო გა­და­რი­ცხვა, კრიპ­ტო­ვა­ლუ­ტა, ნივ­თის გაც­ვლა, ვა­ლის გაქ­ვით­ვა, მომ­სა­ხუ­რე­ბა ან სხვა ეკო­ნო­მი­კუ­რი უპი­რა­ტე­სობა.

რა შეიძლება გამოიყენოს ბრალდებამ რეალიზაციის დასამტკიცებლად?

რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის საქ­მე­ებ­ზე ბრალ­დე­ბა ხში­რად ეყ­რდნობა:

  • კონ­ტრო­ლი­რე­ბა­დი შეს­ყიდ­ვის მა­სა­ლებს;
  • მყიდ­ვე­ლის ან კონ­ფი­დენ­ცი­ა­ლუ­რი თა­ნა­მშრომ­ლის ჩვე­ნებას;
  • წი­ნა­სწარ იდენ­ტი­ფი­ცი­რე­ბულ ფულს;
  • სა­ბან­კო და ელექ­ტრო­ნულ გა­და­რი­ცხვებს;
  • ტე­ლე­ფო­ნის მი­მო­წერას;
  • ხმო­ვან შე­ტყო­ბი­ნე­ბებ­სა და ზა­რებს;
  • ნივ­თი­ე­რე­ბის ცალ­კე­ულ დო­ზე­ბად და­ფა­სო­ებას;
  • ელექ­ტრო­ნულ სას­წორ­სა და შე­სა­ფუთ მა­სალას;
  • სხვა­დასხვა ად­გილ­ზე მო­წყო­ბი­ლი სა­მა­ლა­ვე­ბის კო­ორ­დი­ნა­ტებს;
  • ნივ­თი­ე­რე­ბის ფო­ტოებს;
  • მომ­ხმა­რე­ბელ­თა სი­ებს ან და­ვა­ლი­ა­ნე­ბის ჩა­ნა­წე­რებს;
  • ბრალ­დე­ბუ­ლის გა­და­ად­გი­ლე­ბი­სა და გე­ო­ლო­კა­ცი­ის მო­ნა­ცე­მებს.

არც ერთი ასე­თი გა­რე­მო­ე­ბა ცალ­კე აღე­ბუ­ლი ყო­ველ­თვის საკ­მა­რი­სი არ არის. მა­გა­ლი­თად, სას­წო­რი შე­იძ­ლე­ბა კა­ნო­ნი­ერ სა­ყო­ფა­ცხოვ­რე­ბო მი­ზანს ემ­სა­ხუ­რე­ბო­დეს, ნაღ­დი ფული კი სხვა წყა­რო­დან იყოს მი­ღე­ბუ­ლი. მი­მო­წე­რა­ში გა­მო­ყე­ნე­ბუ­ლი სი­ტყვე­ბი შე­საძ­ლოა მრა­ვალ­მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი იყოს. შე­ფუთ­ვე­ბის რა­ო­დე­ნო­ბა შე­იძ­ლე­ბა ეჭვს აჩენ­დეს, მაგ­რამ რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ფაქტს და­მო­უ­კი­დებ­ლად არ ამ­ტკი­ცებდეს.

რაოდენობა ამტკიცებს თუ არა რეალიზაციას?

დიდი ოდე­ნო­ბის ნივ­თი­ე­რე­ბა მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი გა­რე­მო­ე­ბაა, მაგ­რამ ოდე­ნო­ბა თა­ვის­თა­ვად არ ამ­ტკი­ცებს, რომ პირ­მა ნივ­თი­ე­რე­ბა გა­ას­ხვი­სა ან მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის მი­ღე­ბას აპი­რებდა.

რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის და­სად­გე­ნად სა­ჭი­როა კონ­კრე­ტუ­ლი მოქ­მე­დე­ბი­სა და შე­სა­ბა­მი­სი გან­ზრახ­ვის მტკი­ცე­ბა. სა­სა­მარ­თლომ ერ­თობ­ლი­ვად უნდა შე­ა­ფასოს:

  • ნივ­თი­ე­რე­ბის ოდე­ნო­ბა და და­ფა­სო­ე­ბის ფორმა;
  • პი­რის ფი­ნან­სუ­რი ოპე­რა­ციები;
  • სა­ვა­რა­უ­დო მყიდ­ვე­ლებ­თან კო­მუ­ნი­კაცია;
  • ნივ­თი­ე­რე­ბის გან­თავ­სე­ბის ად­გი­ლები;
  • კონ­ტრო­ლი­რე­ბა­დი შეს­ყიდ­ვის მა­სა­ლები;
  • უშუ­ა­ლო გა­და­ცე­მის ფაქტი;
  • ბრალ­დე­ბუ­ლის მოქ­მე­დე­ბის ეკო­ნო­მი­კუ­რი ში­ნა­არსი.

თუ მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბე­ბი მხო­ლოდ პი­რად მოხ­მა­რე­ბას­თან თავ­სე­ბად ფლო­ბას ან შე­ნახ­ვას ადას­ტუ­რებს, რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის კვა­ლი­ფი­კა­ცია მხო­ლოდ ვა­რა­უდს ვერ და­ე­ფუძ­ნება.

ნარკოტიკული საშუალების უკანონო რეალიზაციის ხელშეწყობა

რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყო­ბის გა­მო­ტო­ვე­ბა ნარ­კო­ტი­კუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლის სრულ­ყო­ფი­ლი გან­ხილ­ვი­სას და­უშ­ვე­ბე­ლია. სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260⁴ მუხ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას აწე­სებს იმ ქმე­დე­ბის­თვის, რო­მე­ლიც უშუ­ა­ლო რე­ა­ლი­ზა­ცია შე­იძ­ლე­ბა არ იყოს, მაგ­რამ მის­თვის პი­რო­ბებს ქმნის.

კო­დექ­სი რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყო­ბის მა­გა­ლი­თე­ბად პირ­და­პირ ასა­ხე­ლებს:

  • ნივ­თი­ე­რე­ბის და­ფა­სო­ებას;
  • და­ფა­სო­ე­ბის­თვის სა­ჭი­რო ნივ­თე­ბის ან ხელ­სა­წყო­ე­ბის ქონას;
  • ნივ­თი­ე­რე­ბის სა­ჯა­როდ ხელ­მი­საწ­ვდომ ად­გი­ლას ღიად ან ფა­რუ­ლად გან­თავ­სებას;
  • ნივ­თი­ე­რე­ბის ად­გილ­სამ­ყოფ­ლის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­ის გავ­რცე­ლებას;
  • შე­ძე­ნის ხერ­ხე­ბი­სა და მე­თო­დე­ბის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­ის მი­წო­დებას;
  • სხვა მოქ­მე­დე­ბას, რო­მე­ლიც უკა­ნო­ნო რე­ა­ლი­ზა­ცი­ას ხელს უწყობს.

ეს გან­სა­კუთ­რე­ბით მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ე.წ. „და­დე­ბის“ ან „სა­მა­ლა­ვის“ საქ­მე­ებ­ზე. პირი შე­იძ­ლე­ბა უშუ­ა­ლოდ არ იღებ­დეს მყიდ­ვე­ლის­გან თან­ხას და არც პი­რა­დად გა­და­სცემ­დეს მას ნივ­თი­ე­რე­ბას, მაგ­რამ მო­ნა­წი­ლე­ობ­დეს და­ფა­სო­ე­ბა­ში, სა­მა­ლა­ვე­ბის მო­წყო­ბა­ში, კო­ორ­დი­ნა­ტე­ბის გაგ­ზავ­ნა­ში ან რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის სხვა ეტაპზე.

რა უნდა დაამტკიცოს ბრალდებამ?

მხო­ლოდ ტექ­ნი­კუ­რი ან ფი­ზი­კუ­რი მოქ­მე­დე­ბის და­დას­ტუ­რე­ბა საკ­მა­რი­სი არ უნდა იყოს. უნდა დად­გინ­დეს, რომ პირმა:

  • იცო­და ნივ­თი­ე­რე­ბის ხა­სი­ა­თის შე­სახებ;
  • აც­ნო­ბი­ე­რებ­და რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის სა­ერ­თო მი­ზანს;
  • თა­ვი­სი მოქ­მე­დე­ბით რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის­თვის პი­რო­ბებს ქმნიდა;
  • მოქ­მე­დებ­და გან­ზრახ და არა შემ­თხვე­ვით ან შეც­დომით.

მა­გა­ლი­თად, ტაქ­სის მძღო­ლი, სა­კუ­რი­ე­რო მომ­სა­ხუ­რე­ბის თა­ნა­მშრო­მე­ლი ან ბი­ნის გამ­ქი­რა­ვე­ბე­ლი მხო­ლოდ მომ­სა­ხუ­რე­ბის გა­წე­ვის გამო რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შემ­წყო­ბად ვერ ჩა­ით­ვლე­ბა, თუ არ და­დას­ტურ­და, რომ მან და­ნა­შა­უ­ლებ­რი­ვი საქ­მი­ა­ნო­ბის შე­სა­ხებ იცო­და და მას შეგ­ნე­ბუ­ლად უწყობ­და ხელს.

პრაქტიკული პრობლემა: შეფუთვის ნივთები და სასწორი

შე­სა­ფუ­თი პა­კე­ტე­ბის, წე­ბო­ვა­ნი ლენ­ტის, ხელ­თათ­მა­ნე­ბის ან სას­წო­რის აღ­მო­ჩე­ნა შე­იძ­ლე­ბა ბრალ­დე­ბამ რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყო­ბის ნიშ­ნად წარ­მო­ად­გი­ნოს. დაც­ვის მხა­რემ უნდა შე­ა­მოწმოს:

  • ნივ­თებ­ზე არის თუ არა ნარ­კო­ტი­კუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბის კვალი;
  • არ­სე­ბობს თუ არა ბრალ­დე­ბუ­ლის ბი­ო­ლო­გი­უ­რი ან დაქ­ტი­ლოს­კო­პი­უ­რი კვალი;
  • სად და ვის ნივ­თებ­თან ერ­თად აღ­მო­ა­ჩი­ნეს ისინი;
  • აქვს თუ არა ნივ­თებს სხვა ლე­გა­ლუ­რი და­ნიშ­ნუ­ლება;
  • არ­სე­ბობს თუ არა მი­მო­წე­რა, და­ვა­ლე­ბა ან სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა მათი და­ნა­შა­უ­ლებ­რი­ვი მიზ­ნით გა­მო­ყე­ნე­ბის შე­სახებ;
  • ემ­თხვე­ვა თუ არა შე­ფუთ­ვა ამო­ღე­ბუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბის შე­ფუთვას.

პრაქტიკული პრობლემა: სამალავის კოორდინატები და ფოტოები

ტე­ლე­ფონ­ში მდე­ბა­რე­ო­ბის კო­ორ­დი­ნა­ტე­ბის ან მი­წა­ში, კე­დელ­ში თუ სხვა ად­გილ­ზე და­მა­ლუ­ლი საგ­ნე­ბის ფო­ტო­ე­ბის არ­სე­ბო­ბა მნიშ­ვნე­ლო­ვან ეჭვს შე­იძ­ლე­ბა ქმნი­დეს. თუმ­ცა კვლავ შე­სა­მოწ­მე­ბელია:

  • ვინ შექ­მნა ფოტო;
  • რო­დის და სად არის იგი გა­და­ღე­ბული;
  • ინა­ხე­ბა თუ არა ფა­ილ­ში პირ­ვე­ლა­დი მე­ტა­მო­ნა­ცე­მები;
  • ტე­ლე­ფო­ნი და შე­სა­ბა­მი­სი ან­გა­რი­ში რე­ა­ლუ­რად ვის ეკუთ­ვნოდა;
  • ჰქონ­და თუ არა სხვა პირს მო­წყო­ბი­ლო­ბა­ზე წვდომა;
  • გა­იგ­ზავ­ნა თუ არა ფოტო და კონ­კრე­ტუ­ლად ვის;
  • აღ­მო­ჩნდა თუ არა მი­თი­თე­ბულ ად­გილ­ზე ნივ­თი­ე­რება;
  • არ­სე­ბობს თუ არა კავ­ში­რი ფო­ტო­ზე ასა­ხულ შე­ფუთ­ვა­სა და ამო­ღე­ბულ ნივ­თი­ე­რე­ბას შორის.

საქართველოში შემოტანა, გატანა და ტრანზიტით საერთაშორისო გადაზიდვა

სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 262-ე მუხ­ლი ეხე­ბა ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის, მისი ანა­ლო­გის, პრე­კურ­სო­რის ან ახა­ლი ფსი­ქო­აქ­ტი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბის საქართველოში უკა­ნო­ნოდ შე­მო­ტა­ნას, საქართველოდან გა­ტა­ნას ან ტრან­ზი­ტით სა­ერ­თა­შო­რი­სო გა­და­ზიდვას.

ამ საქ­მე­ებ­ზე ნივ­თი­ე­რე­ბა შე­იძ­ლე­ბა აღ­მო­ჩნდეს:

  • ბარგში;
  • სა­ფოს­ტო გზავ­ნილში;
  • ავ­ტო­მო­ბილ­ში მო­წყო­ბილ სა­მა­ლავში;
  • ტან­საც­მელ­ში ან სხე­ულში;
  • კო­მერ­ცი­ულ ტვირთში;
  • სხვა პი­რის მიერ გა­და­ცე­მულ ჩან­თა­ში ან ნივთში.

სა­ზღვრის გა­და­კვე­თის ფაქ­ტი ჯერ კი­დევ არ პა­სუ­ხობს ცოდ­ნის სა­კითხს. ბრალ­დე­ბამ უნდა და­ა­დას­ტუ­როს, რომ პირ­მა იცო­და ნივ­თი­ე­რე­ბის არ­სე­ბო­ბა და მისი გა­და­ად­გი­ლე­ბა სურდა.

დაც­ვის­თვის მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია სამ­გზავ­რო მარ­შრუ­ტის, ბი­ლე­თე­ბის, სა­ბა­ჟო დეკ­ლა­რა­ცი­ის, ბარ­გის ჩა­ბა­რე­ბი­სა და მი­ღე­ბის ჩა­ნა­წე­რე­ბის, კა­მე­რე­ბის, ტე­ლე­ფო­ნის კო­მუ­ნი­კა­ცი­ი­სა და ნივთ­ზე აღ­მო­ჩე­ნი­ლი კვა­ლის შე­მოწ­მება.

რატომ აქვს ნივთიერების ოდენობას განსაკუთრებული მნიშვნელობა?

ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბის მცი­რე, დიდი და გან­სა­კუთ­რე­ბით დიდი ოდე­ნო­ბე­ბი ყვე­ლა ნივ­თი­ე­რე­ბის­თვის ერთ­ნა­ი­რი არ არის. ისი­ნი გან­სა­ზღვრუ­ლია სპე­ცი­ა­ლუ­რი კა­ნო­ნის №2 და­ნარ­თით — უკა­ნო­ნო მფლო­ბე­ლო­ბი­დან ან ბრუნ­ვი­დან ამო­ღე­ბუ­ლი ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი­სა და ფსი­ქო­ტრო­პუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბე­ბის ოდე­ნო­ბე­ბის ნუსხით.

ერთ ნივ­თი­ე­რე­ბა­ზე რამ­დე­ნი­მე გრა­მი შე­იძ­ლე­ბა მცი­რე ოდე­ნო­ბა იყოს, მე­ო­რე­ზე კი მი­ლი­გრა­მე­ბის დო­ნე­ზეც დიდი ან გან­სა­კუთ­რე­ბით დიდი ოდე­ნო­ბა დად­გინ­დეს. ზო­გი­ერთ ნივ­თი­ე­რე­ბას კა­ნო­ნით მცი­რე ოდე­ნო­ბა სა­ერ­თოდ არ აქვს გან­სა­ზღვრული.

ამი­ტომ საქ­მის შე­ფა­სე­ბა მხო­ლოდ ფრა­ზით — „ძა­ლი­ან ცოტა იყო“ — შე­უძ­ლე­ბე­ლია. აუ­ცი­ლებ­ლად უნდა და­ზუს­ტდეს:

  • ნივ­თი­ე­რე­ბის ზუს­ტი ქი­მი­უ­რი სა­ხეობა;
  • აქ­ტი­უ­რი ნივ­თი­ე­რე­ბის მასა;
  • სუფ­თა ნივ­თი­ე­რე­ბა შე­ფას­და თუ ნა­რე­ვის სა­ერ­თო წონა;
  • რა მე­თო­დით ჩა­ტარ­და ექ­სპერ­ტიზა;
  • რო­მელ სა­კა­ნონ­მდებ­ლო ზღვარს შე­ე­სა­ბა­მე­ბა დად­გე­ნი­ლი წონა;
  • ხომ არ არის შე­დე­გი ზღვრულ მაჩ­ვე­ნე­ბელ­თან იმ­დე­ნად ახ­ლოს, რომ გა­ზომ­ვის ცდო­მი­ლე­ბას მნიშ­ვნე­ლო­ბა ჰქონდეს.

მცი­რე ოდე­ნო­ბას­თან და­კავ­ში­რე­ბულ შემ­თხვე­ვებ­ში ად­მი­ნის­ტრა­ცი­უ­ლი და სის­ხლის­სა­მარ­თლებ­რი­ვი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის გა­მიჯვნა­ზე გავ­ლე­ნას ახ­დენს ნივ­თი­ე­რე­ბის სა­ხე­ო­ბა, ქმე­დე­ბის ხა­სი­ა­თი, პი­რის წინა ად­მი­ნის­ტრა­ცი­უ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა და ნა­სა­მარ­თლო­ბა. სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 273-ე მუხ­ლი გარ­კვე­ულ შემ­თხვე­ვებ­ში მცი­რე ოდე­ნო­ბის შეძენა-შენახვისა და უკა­ნო­ნო მოხ­მა­რე­ბის გან­მე­ო­რე­ბით ჩა­დე­ნას სის­ხლის­სა­მარ­თლებ­რივ პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას უკავ­ში­რებს.

ჩხრეკისა და ამოღების კანონიერება

ნარ­კო­ტი­კუ­ლი საქ­მე­ე­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ნა­წი­ლი ჩხრე­კის შე­დე­გად მო­პო­ვე­ბულ ნივ­თი­ერ მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბას ეფუძ­ნე­ბა. ამი­ტომ ერთ-ერთი პირ­ვე­ლი სა­კი­თხია: არ­სე­ბობ­და თუ არა ჩხრე­კის საკ­მა­რი­სი სა­მარ­თლებ­რი­ვი სა­ფუძ­ვე­ლი და და­ცუ­ლი იყო თუ არა მისი ჩა­ტა­რე­ბის წესი.

სის­ხლის სა­მარ­თლის სა­პრო­ცე­სო კო­დექ­სის 119-ე მუხ­ლის მი­ხედ­ვით, ჩხრე­კა და ამო­ღე­ბა და­სა­ბუ­თე­ბუ­ლი ვა­რა­უ­დის სა­ფუძ­ველ­ზე ტარ­დე­ბა. ჩვე­უ­ლებ­რივ, ჩხრე­კის­თვის სა­ჭი­როა სა­სა­მარ­თლოს წი­ნა­სწა­რი გან­ჩი­ნე­ბა. გა­და­უ­დე­ბე­ლი აუ­ცი­ლებ­ლო­ბი­სას იგი შე­იძ­ლე­ბა სა­სა­მარ­თლოს წი­ნა­სწა­რი ნე­ბარ­თვის გა­რე­შეც ჩა­ტარ­დეს, თუმ­ცა ასეთ შემ­თხვე­ვა­ში გა­მო­ძი­ე­ბამ უნდა და­ა­სა­ბუ­თოს რო­გორც ჩხრე­კის სა­ფუძ­ვე­ლი, ისე გა­და­უ­დებ­ლო­ბა და სა­სა­მარ­თლომ მოქ­მე­დე­ბის კა­ნო­ნი­ე­რე­ბა შემ­დგომ უნდა შე­ა­მოწმოს.

რა უნდა შემოწმდეს ჩხრეკისას?

  • არ­სე­ბობ­და თუ არა სა­სა­მარ­თლოს გან­ჩი­ნება;
  • კონ­კრე­ტუ­ლად რო­მე­ლი ად­გი­ლი, პირი და სა­გა­ნი იყო მი­თი­თე­ბუ­ლი გან­ჩი­ნე­ბაში;
  • ხომ არ გას­ცდა პო­ლი­ცია ნე­ბა­დარ­თულ ფარ­გლებს;
  • რა ინ­ფორ­მა­ცია არ­სე­ბობ­და ჩხრე­კის და­წყე­ბამდე;
  • რამ­დე­ნად კონ­კრე­ტუ­ლი და გა­და­მოწ­მე­ბა­დი იყო ოპე­რა­ტი­უ­ლი ინ­ფორ­მაცია;
  • არ­სე­ბობ­და თუ არა რე­ა­ლუ­რი გა­და­უ­დებ­ლობა;
  • რო­დის და­ი­წყო და დას­რულ­და მოქ­მე­დება;
  • ვინ ეს­წრე­ბო­და ჩხრეკას;
  • გა­მო­ი­ყე­ნე­ბო­და თუ არა ვი­დე­ო­გა­და­ღება;
  • ზუს­ტად სად და რო­გორ აღ­მო­ა­ჩი­ნეს ნივ­თი­ე­რება;
  • მი­ე­ცა თუ არა პირს ად­ვო­კატ­თან და­კავ­ში­რე­ბი­სა და ოქმ­ზე შე­ნიშ­ვნის გა­კე­თე­ბის შე­საძ­ლებ­ლობა;
  • შე­ე­სა­ბა­მე­ბა თუ არა ოქმი ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წერ­სა და მო­ნა­წი­ლე­თა ჩვე­ნე­ბებს.

ოპერატიული ინფორმაცია ყოველთვის საკმარისია?

არა. ოპე­რა­ტი­უ­ლი ან ანო­ნი­მუ­რი წყა­როს ინ­ფორ­მა­ცია შე­იძ­ლე­ბა გა­მო­ძი­ე­ბის და­წყე­ბი­სა და და­მა­ტე­ბი­თი შე­მოწ­მე­ბის სა­ფუძ­ვე­ლი გახ­დეს, მაგ­რამ მისი სან­დო­ო­ბა უნდა შე­ფასდეს.

საქართველოს სა­კონ­სტი­ტუ­ციო სა­სა­მარ­თლომ საქ­მე­ზე „გიორგი ქებურია საქართველოს პარლამენტის წინააღმდეგ“ გან­მარ­ტა, რომ გა­და­უ­მოწ­მე­ბე­ლი ოპე­რა­ტი­უ­ლი ინ­ფორ­მა­ცია და­უ­სა­ბუ­თე­ბე­ლი ჩხრე­კის რისკს ქმნის. თუ ინ­ფორ­მა­ცია მო­მა­ვალ მოქ­მე­დე­ბას ეხე­ბა, სა­მარ­თალ­დამ­ცავ­მა იგი გარ­კვე­უ­ლი ხა­რის­ხით მა­ინც უნდა გა­და­ა­მოწ­მოს. სა­სა­მარ­თლომ ასე­ვე მი­უ­თი­თა, რომ ჩხრე­კის შე­დე­გად ნივ­თის აღ­მო­ჩე­ნა ვერ გა­მო­ი­ყე­ნე­ბა უკუ­ძა­ლით იმის და­სამ­ტკი­ცებ­ლად, თით­ქოს ჩხრე­კის და­წყე­ბამ­დე და­სა­ბუ­თე­ბუ­ლი ვა­რა­უ­დი არ­სე­ბობ­და (გა­და­წყვე­ტი­ლება №2/2/1276).

მარ­ტი­ვად რომ ით­ქვას, პრინ­ცი­პი — „რად­გან ნივ­თი­ე­რე­ბა იპო­ვეს, ჩხრე­კაც სა­ფუძ­ვლი­ა­ნი ყო­ფი­ლა“ — სა­მარ­თლებ­რი­ვად საკ­მა­რი­სი არ არის. ჩხრე­კის სა­ფუძ­ვე­ლი უნდა არ­სე­ბობ­დეს მის და­წყე­ბამდე.

რა შედეგი აქვს უკანონო ჩხრეკას?

სის­ხლის სა­მარ­თლის სა­პრო­ცე­სო კო­დექ­სის 72-ე მუხ­ლის თა­ნა­ხმად, არ­სე­ბი­თი დარ­ღვე­ვით მო­პო­ვე­ბუ­ლი მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა და მის სა­ფუძ­ველ­ზე მო­პო­ვე­ბუ­ლი სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა, თუ იგი ბრალ­დე­ბუ­ლის მდგო­მა­რე­ო­ბას აუ­ა­რე­სებს, და­უშ­ვე­ბე­ლია და იუ­რი­დი­უ­ლი ძალა არ გა­აჩნია.

თუმ­ცა ყვე­ლა პრო­ცე­დუ­რუ­ლი ხარ­ვე­ზი ავ­ტო­მა­ტუ­რად არ იწ­ვევს მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის გა­მო­რი­ცხვას. დაც­ვამ უნდა და­ა­სა­ბუ­თოს დარ­ღვე­ვის არ­სე­ბი­თო­ბა, მისი გავ­ლე­ნა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის სან­დო­ო­ბა­ზე და პი­რის უფ­ლე­ბებზე.

ნივთიერების აღმოჩენა და ბრალდებულთან დაკავშირება

ნარ­კო­ტი­კუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბის არ­სე­ბო­ბა და ბრალ­დე­ბუ­ლის მიერ მისი ფლო­ბა ორი გან­სხვა­ვე­ბუ­ლი და­სამ­ტკი­ცე­ბე­ლი სა­კი­თხია.

თუ ნივ­თი­ე­რე­ბა სხე­ულ­ზე ან პი­რად ტან­საც­მელ­ში აღ­მო­ჩნდა, კავ­ში­რი შე­და­რე­ბით პირ­და­პი­რია, თუმ­ცა კვლავ შე­სა­მოწ­მე­ბე­ლია ჩხრე­კის კა­ნო­ნი­ე­რე­ბა და ნივ­თის აღ­მო­ჩე­ნის სან­დოობა.

თუ ნივ­თი­ე­რე­ბა სახ­ლი­დან, მან­ქა­ნი­დან, სას­ტუმ­როს ნომ­რი­დან ან სა­ერ­თო სა­თავ­სო­დან ამო­ი­ღეს, სა­ჭი­როა და­მა­ტე­ბი­თი მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბები.

დაც­ვის­თვის მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი კი­თხვებია:

  • ჰქონ­და თუ არა ბრალ­დე­ბულს ექ­სკლუ­ზი­უ­რი წვდო­მა აღ­მო­ჩე­ნის ად­გილზე;
  • რამ­დენ ადა­მი­ანს ჰქონ­და გა­სა­ღები;
  • რამ­დე­ნი ხა­ნია პირი ამ სივ­რცე­ში იმ­ყო­ფე­ბოდა;
  • ეკუთ­ვნო­და თუ არა მას კონ­ტე­ი­ნე­რი ან ჩანთა;
  • აღ­მო­ჩნდა თუ არა ნივთ­ზე მისი კვალი;
  • ჩანს თუ არა ვი­დე­ო­ში ნივ­თის აღ­მო­ჩე­ნის უწყვე­ტი პრო­ცესი;
  • იცო­და თუ არა პირ­მა შე­ფუთ­ვის შიგ­თავსი;
  • ხომ არ არ­სე­ბობ­და ნივ­თის სხვა შე­საძ­ლო მფლო­ბელი.

ბრალ­დე­ბულს არ ეკის­რე­ბა იმის დამ­ტკი­ცე­ბა, კონ­კრე­ტუ­ლად ვის ეკუთ­ვნო­და ნივ­თი­ე­რე­ბა. ბრალ­დე­ბის მხა­რემ უნდა და­ამ­ტკი­ცოს გო­ნივ­რულ ეჭვს მიღ­მა, რომ ნივ­თი­ე­რე­ბას სწო­რედ ბრალ­დე­ბუ­ლი შეგ­ნე­ბუ­ლად ფლობდა.

შეფუთვა, დალუქვა და მტკიცებულების შენახვის უწყვეტობა

ამო­ღე­ბუ­ლი ნივ­თი­ე­რე­ბის ექ­სპერ­ტი­ზა­ზე გაგ­ზავ­ნამ­დე და შემ­დგომ სა­სა­მარ­თლო­ში წარ­დგე­ნამ­დე შე­საძ­ლე­ბე­ლი უნდა იყოს მისი გა­და­ად­გი­ლე­ბის სრუ­ლი ის­ტო­რი­ის აღ­დგენა.

უნდა დად­გინდეს:

  • ვინ ამო­ი­ღო ნივ­თი­ე­რება;
  • რო­დის და სად აი­წონა;
  • რა შე­ფუთ­ვა­ში მო­თავსდა;
  • რა სა­ი­დენ­ტი­ფი­კა­ციო ნო­მე­რი მი­ე­ნიჭა;
  • ვინ და­ა­დო ლუქი;
  • ვინ ჩა­ი­ბა­რა და სად ინა­ხე­ბოდა;
  • რო­დის გა­და­ე­ცა ექ­სპერტს;
  • და­აბ­რუ­ნა თუ არა ექ­სპერტ­მა დარ­ჩე­ნი­ლი ნი­მუ­ში იმა­ვე წესით;
  • შე­ე­სა­ბა­მე­ბა თუ არა სხვა­დასხვა დო­კუ­მენტ­ში მი­თი­თე­ბუ­ლი წონა, შე­ფუთ­ვა და ლუ­ქის ნო­მე­რი ერთ­მა­ნეთს.

წო­ნის, ფე­რის, შე­ფუთ­ვის, რა­ო­დე­ნო­ბის ან ლუ­ქის ნომ­რის აუხ­სნე­ლი გან­სხვა­ვე­ბა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის იდენ­ტუ­რო­ბი­სა და სან­დო­ო­ბის პრობ­ლე­მას წარ­მო­შობს. ყვე­ლა ტექ­ნი­კუ­რი შეც­დო­მა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის ავ­ტო­მა­ტურ გა­უქ­მე­ბას არ ნიშ­ნავს, მაგ­რამ არ­სე­ბი­თი შე­უ­სა­ბა­მო­ბა დაც­ვის მიერ სა­ფუძ­ვლი­ა­ნად უნდა იქ­ნეს გა­მო­კვლეული.

ექსპერტიზის დასკვნის შემოწმება

საქ­მე­ზე მხო­ლოდ სა­ვე­ლე ტეს­ტის და­დე­ბი­თი შე­დე­გი სა­ბო­ლოო ქი­მი­ურ იდენ­ტი­ფი­კა­ცი­ას არ ცვლის. მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ლა­ბო­რა­ტო­რი­უ­ლი ექ­სპერ­ტი­ზის მე­თო­დი და დას­კვნის და­სა­ბუ­თება.

დაც­ვის მხა­რემ უნდა შე­ა­მოწმოს:

  • ჰქონ­და თუ არა ექ­სპერტს სა­თა­ნა­დო კვა­ლი­ფი­კაცია;
  • რა მე­თო­დით ჩა­ტარ­და კვლევა;
  • გა­მო­იკ­ვლი­ეს ყვე­ლა შე­ფუთ­ვა თუ მხო­ლოდ შერ­ჩე­უ­ლი ნი­მუში;
  • რამ­დე­ნად წარ­მო­მად­გენ­ლო­ბი­თი იყო ნი­მუში;
  • დად­გინ­და მხო­ლოდ ნივ­თი­ე­რე­ბის არ­სე­ბო­ბა თუ მისი აქ­ტი­უ­რი კომ­პო­ნენ­ტის მასაც;
  • და­ცუ­ლი იყო თუ არა ლა­ბო­რა­ტო­რი­უ­ლი კონ­ტრო­ლის წე­სები;
  • ხომ არ არის დას­კვნა წი­ნა­აღ­მდე­გო­ბა­ში სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბასთან;
  • შე­საძ­ლე­ბე­ლია თუ არა გან­მე­ო­რე­ბი­თი ან ალ­ტერ­ნა­ტი­უ­ლი ექ­სპერ­ტიზა.

თუ ნივ­თი­ე­რე­ბის ოდე­ნო­ბა კვა­ლი­ფი­კა­ცი­ის ზღვარ­თან ახ­ლო­საა, აწონ­ვი­სა და კვლე­ვის მე­თო­დო­ლო­გი­ას გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი მნიშ­ვნე­ლო­ბა ენი­ჭება.

ტელეფონი, მიმოწერა და სხვა ელექტრონული მტკიცებულებები

ნარ­კო­ტი­კუ­ლი სა­შუ­ა­ლე­ბის რე­ა­ლი­ზა­ცი­ი­სა და მისი ხელ­შე­წყო­ბის საქ­მე­ებ­ში გა­მო­ძი­ე­ბა ხში­რად ეყ­რდნო­ბა ტე­ლე­ფონ­ში აღ­მო­ჩე­ნილ მი­მო­წე­რას, ფო­ტო­ებს, სა­ბან­კო აპ­ლი­კა­ცი­ებს, კრიპ­ტო­ვა­ლუ­ტის ოპე­რა­ცი­ებ­სა და გე­ო­ლო­კა­ციას.

კომ­პი­უ­ტე­რულ სის­ტე­მა­ში ან მო­ნა­ცემ­თა შე­სა­ნახ სა­შუ­ა­ლე­ბა­ში არ­სე­ბუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცი­ის გა­მო­თხო­ვა და მო­პო­ვე­ბა შე­სა­ბა­მის სა­მარ­თლებ­რივ სა­ფუძ­ველს მო­ი­თხოვს. სის­ხლის სა­მარ­თლის სა­პრო­ცე­სო კო­დექ­სის 136-ე მუხ­ლი კომ­პი­უ­ტე­რულ მო­ნა­ცემ­თან და­კავ­ში­რე­ბუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცი­ის გა­მო­თხო­ვის სა­სა­მარ­თლო წესს ად­გენს, გა­და­უ­დე­ბელ შემ­თხვე­ვა­ში კი სპე­ცი­ა­ლუ­რი შემ­დგო­მი კონ­ტრო­ლის მე­ქა­ნიზ­მი მოქ­მე­დებს.

ეკრანის ფოტო საკმარისი მტკიცებულებაა?

მი­მო­წე­რის უბ­რა­ლო ეკ­რა­ნის ფოტო შე­იძ­ლე­ბა გარ­კვე­ულ ინ­ფორ­მა­ცი­ას შე­ი­ცავ­დეს, მაგ­რამ მისი სან­დო­ო­ბის­თვის შე­სა­მოწ­მე­ბელია:

  • რო­მე­ლი მო­წყო­ბი­ლო­ბი­დან არის გა­და­ღე­ბული;
  • ვინ ფლობ­და მო­წყო­ბი­ლობას;
  • ნამ­დვი­ლად ბრალ­დე­ბულს ეკუთ­ვნო­და თუ არა ან­გა­რიში;
  • სრუ­ლად არის თუ არა წარ­მო­დგე­ნი­ლი სა­უ­ბარი;
  • ხომ არ არის ტექ­სტი შეც­ვლი­ლი ან კონ­ტექ­სტი­დან ამო­ღე­ბული;
  • რა თა­რიღ­სა და სა­ათს უკავ­შირ­დება;
  • ემ­თხვე­ვა თუ არა იგი სერ­ვე­რის, ოპე­რა­ტო­რის ან მო­წყო­ბი­ლო­ბის მო­ნა­ცე­მებს;
  • დას­ტურ­დე­ბა თუ არა სა­უ­ბარ­ში ნახ­სე­ნე­ბი მოქ­მე­დე­ბა სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლებით.

მხო­ლოდ მეტ­სა­ხე­ლის, ფო­ტოს ან ტე­ლე­ფო­ნის ნომ­რის არ­სე­ბო­ბა ან­გა­რი­შის კონ­კრე­ტულ პირ­თან და­სა­კავ­ში­რებ­ლად ყო­ველ­თვის საკ­მა­რი­სი არ არის.

კოდირებული საუბარი

ბრალ­დე­ბა ხში­რად ამ­ტკი­ცებს, რომ ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი სი­ტყვე­ბი — მა­გა­ლი­თად, „ერთი“, „თეთ­რი“, „მი­სა­მარ­თი“, „პა­კე­ტი“ ან „სა­ქო­ნე­ლი“ — ნარ­კო­ტი­კულ ნივ­თი­ე­რე­ბას აღ­ნიშ­ნავს. ასე­თი გან­მარ­ტე­ბა უნდა და­ეყ­რდნოს სა­უბ­რის მთლი­ან კონ­ტექსტს და სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბებს.

დაც­ვის მხა­რემ უნდა შე­ის­წავ­ლოს არა მხო­ლოდ ბრალ­დე­ბის მიერ ამოკ­რე­ფი­ლი ფრა­ზე­ბი, არა­მედ სრუ­ლი მი­მო­წე­რა, წინა და შემ­დგო­მი შე­ტყო­ბი­ნე­ბე­ბი, ურ­თი­ერ­თო­ბის ხა­სი­ა­თი და სი­ტყვე­ბის შე­საძ­ლო ალ­ტერ­ნა­ტი­უ­ლი მნიშ­ვნე­ლობა.

კონტროლირებადი შესყიდვა და კონფიდენციალური თანამშრომელი

კონ­ტრო­ლი­რე­ბა­დი შეს­ყიდ­ვა რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის საქ­მე­ებ­ში ერთ-ერთი მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი სა­გა­მო­ძი­ე­ბო მე­თო­დია. მისი სან­დო­ო­ბის შე­სა­ფა­სებ­ლად უნდა შე­მოწ­მდეს:

  • რა ინ­ფორ­მა­ცია არ­სე­ბობ­და ღო­ნის­ძი­ე­ბის და­წყე­ბამდე;
  • ვინ გა­მო­ი­ჩი­ნა პირ­ველ­მა ინი­ცი­ა­ტივა;
  • რო­გორ შე­ირ­ჩა მო­ნა­წი­ლე პირი;
  • შე­მოწ­მდა თუ არა იგი ღო­ნის­ძი­ე­ბის და­წყე­ბამ­დე და დას­რუ­ლე­ბის შემდეგ;
  • ჰქონ­და თუ არა მას სხვა ნივ­თი­ე­რე­ბის ან თან­ხის შე­ტა­ნის შე­საძ­ლებ­ლობა;
  • რო­გორ მოხ­და თან­ხის იდენ­ტი­ფი­ცი­რება;
  • ჩა­ი­წე­რა თუ არა სრუ­ლი კო­მუ­ნი­კა­ცია და შეხ­ვედრა;
  • არ­სე­ბობ­და თუ არა აუდიო-ვიდეოჩანაწერში წყვეტა;
  • სად იმ­ყო­ფე­ბოდ­ნენ პო­ლი­ცი­ე­ლები;
  • რა დრო გა­ვი­და სა­ვა­რა­უ­დო გა­და­ცე­მა­სა და პი­რის და­კა­ვე­ბას შორის;
  • აღ­მო­ა­ჩი­ნეს თუ არა ბრალ­დე­ბულ­თან წი­ნა­სწარ იდენ­ტი­ფი­ცი­რე­ბუ­ლი ფული.

კონ­ფი­დენ­ცი­ა­ლუ­რი თა­ნა­მშრომ­ლის ვი­ნა­ო­ბის დაც­ვა შე­იძ­ლე­ბა კა­ნო­ნი­ერ მი­ზანს ემ­სა­ხუ­რე­ბო­დეს, მაგ­რამ დაც­ვის უფ­ლე­ბაც უნდა იყოს უზ­რუნ­ველ­ყო­ფი­ლი. სა­სა­მარ­თლომ უნდა შეძ­ლოს ინ­ფორ­მა­ცი­ის სან­დო­ო­ბის შე­ფა­სე­ბა, ხოლო გა­ნა­ჩე­ნი მხო­ლოდ ისე­თი ინ­ფორ­მა­ცი­ის სა­ფუძ­ველ­ზე არ უნდა დად­გეს, რომ­ლის პირ­ველ­წყა­რო­სა და სან­დო­ო­ბის ეფექ­ტი­ა­ნი შე­მოწ­მე­ბა შე­უძ­ლე­ბელია.

დანაშაულის პროვოცირება

სა­მარ­თალ­დამ­ცავ ორ­გა­ნოს შე­უძ­ლია ფა­რუ­ლი მე­თო­დე­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბა და უკვე არ­სე­ბუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლებ­რი­ვი საქ­მი­ა­ნო­ბის გა­მო­ვლე­ნა. თუმ­ცა სა­ხელ­მწი­ფოს წარ­მო­მად­გე­ნელ­მა ან მის­მა და­ვა­ლე­ბით მოქ­მედ­მა პირ­მა არ უნდა და­ი­ყო­ლი­ოს ადა­მი­ა­ნი ისე­თი და­ნა­შა­უ­ლის ჩა­დე­ნა­ზე, რომ­ლის ჩა­დე­ნის მზა­ო­ბაც მას მა­ნამ­დე არ ჰქონდა.

პრო­ვო­ცი­რე­ბის რისკ­ზე შე­იძ­ლე­ბა მი­უ­თი­თებდეს:

  • ინი­ცი­ა­ტი­ვის მუდ­მი­ვად კონ­ფი­დენ­ცი­ა­ლუ­რი თა­ნა­მშრომ­ლის­გან წა­მო­სვლა;
  • ბრალ­დე­ბუ­ლის თავ­და­პირ­ვე­ლი უარი;
  • მრა­ვალ­ჯე­რა­დი და­ჟი­ნე­ბა ან ზე­წოლა;
  • უჩ­ვე­უ­ლოდ მა­ღა­ლი თან­ხის შე­თა­ვა­ზება;
  • ემო­ცი­უ­რი, ფი­ნან­სუ­რი ან სხვა სი­სუს­ტის გა­მო­ყე­ნება;
  • და­ნა­შა­უ­ლის გეგ­მის, სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი­სა და შე­საძ­ლებ­ლო­ბის მთლი­ა­ნად პო­ლი­ცი­ის მიერ შექმნა;
  • ღო­ნის­ძი­ე­ბამ­დე ბრალ­დე­ბუ­ლის მსგავ­სი საქ­მი­ა­ნო­ბის შე­სა­ხებ ობი­ექ­ტუ­რი ინ­ფორ­მა­ცი­ის არარ­სე­ბობა.

ამას­თა­ნა­ვე, მხო­ლოდ ის ფაქ­ტი, რომ მყიდ­ვე­ლი პო­ლი­ცი­ას­თან თა­ნა­მშრომ­ლობ­და, პრო­ვო­ცი­რე­ბას ავ­ტო­მა­ტუ­რად არ ნიშ­ნავს. უნდა შე­ფას­დეს, გა­მო­ავ­ლი­ნა მან უკვე არ­სე­ბუ­ლი საქ­მი­ა­ნო­ბა თუ თა­ვად წარ­მო­შვა და­ნა­შა­უ­ლებ­რი­ვი გა­და­წყვე­ტი­ლება.

დაკავებისას რა უნდა გააკეთოს პირმა?

და­კა­ვე­ბის პირ­ველ სა­ა­თებ­ში მი­ღე­ბულ­მა გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბებ­მა შე­იძ­ლე­ბა საქ­მის შემ­დგომ გან­ვი­თა­რე­ბა­ზე მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი გავ­ლე­ნა მო­ახ­დინოს.

და­კა­ვე­ბულ­მა უნდა:

  • მო­ი­თხო­ვოს და­კა­ვე­ბის სა­ფუძ­ვლი­სა და უფ­ლე­ბე­ბის გან­მარ­ტება;
  • ისარ­გებ­ლოს დუ­მი­ლის უფ­ლებით;
  • მო­ი­თხო­ვოს ად­ვო­კატ­თან კონ­ფი­დენ­ცი­ა­ლუ­რი შეხ­ვედრა;
  • ად­ვო­კა­ტის გა­რე­შე არ მო­ა­წე­როს ხელი მის­თვის გა­უ­გე­ბარ ან ფაქ­ტობ­რი­ვად არა­სწორ დო­კუ­მენტს;
  • ოქმ­ში შე­ი­ტა­ნოს შე­ნიშ­ვნა ჩხრე­კის, ძა­ლის გა­მო­ყე­ნე­ბის ან ნივ­თის აღ­მო­ჩე­ნის გა­რე­მო­ე­ბე­ბის შე­სახებ;
  • მო­ი­თხო­ვოს და­ზი­ა­ნე­ბე­ბის სა­მე­დი­ცი­ნო შე­მოწ­მება;
  • და­ი­მახ­სოვ­როს ან ჩა­ი­ნიშ­ნოს მოქ­მე­დე­ბის დრო, ად­გი­ლი, მო­ნა­წი­ლე­ე­ბი და მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი გა­რე­მო­ე­ბები;
  • არ სცა­დოს ტე­ლე­ფო­ნი­დან ან ან­გა­რი­შე­ბი­დან მო­ნა­ცე­მე­ბის წაშლა;
  • არ და­უ­კავ­შირ­დეს მოწ­მე­ებს ჩვე­ნე­ბის შე­თან­ხმე­ბის მიზნით.

დუ­მი­ლის უფ­ლე­ბით სარ­გებ­ლო­ბა ბრა­ლის აღი­ა­რე­ბა არ არის. ხში­რად და­უ­ფიქ­რებ­ლად მი­ცე­მუ­ლი გან­მარ­ტე­ბა, რო­მე­ლიც მოგ­ვი­ა­ნე­ბით ობი­ექ­ტურ მო­ნა­ცე­მებს არ და­ემ­თხვე­ვა, დაც­ვის­თვის და­მა­ტე­ბით პრობ­ლე­მას ქმნის.

ოჯა­ხის წევ­რებ­მაც თავი უნდა შე­ი­კა­ვონ საქ­მის მო­ნა­წი­ლე­ებ­თან ფაქ­ტე­ბის „შე­თან­ხმე­ბის­გან“. მათ­თვის უფრო სა­სარ­გებ­ლოა ად­ვო­კა­ტის­თვის დო­კუ­მენ­ტე­ბის, ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წე­რე­ბის, ად­გილ­მდე­ბა­რე­ო­ბის მო­ნა­ცე­მე­ბი­სა და შე­საძ­ლო მოწ­მე­ე­ბის შე­სა­ხებ ინ­ფორ­მა­ცი­ის სწრა­ფად მი­წო­დება.

ნებაყოფლობით ჩაბარება ათავისუფლებს თუ არა პასუხისმგებლობისგან?

სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260-ე მუხ­ლის შე­ნიშ­ვნა ით­ვა­ლის­წი­ნებს პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის­გან გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბას პი­რი­სა­თვის, რო­მე­ლიც ნივ­თი­ე­რე­ბას ნე­ბა­ყოფ­ლო­ბით ჩა­ა­ბა­რებს, თუ მის ქმე­დე­ბა­ში სხვა და­ნა­შა­უ­ლის ნიშ­ნე­ბი არ არის.

თუმ­ცა კა­ნო­ნი ნე­ბა­ყოფ­ლო­ბით ჩა­ბა­რე­ბას ვიწ­როდ გან­მარ­ტავს. პირ­მა გა­მო­ძი­ე­ბის და­წყე­ბამ­დე წე­რი­ლო­ბით ან ტექ­ნი­კუ­რი კო­მუ­ნი­კა­ცი­ის სა­შუ­ა­ლე­ბით უნდა გა­ნა­ცხა­დოს ნივ­თი­ე­რე­ბის წარ­მო­დგე­ნის შე­სა­ხებ და აქ­ტი­უ­რი მოქ­მე­დე­ბით ხელი შე­უ­წყოს მის ამო­ღებას.

პო­ლი­ცი­ის მის­ვლის, და­კა­ვე­ბის ან უკვე და­წყე­ბუ­ლი ჩხრე­კის დროს ნივ­თი­ე­რე­ბის მი­თი­თე­ბა, რო­გორც წესი, ნე­ბა­ყოფ­ლო­ბით ჩა­ბა­რე­ბად ავ­ტო­მა­ტუ­რად ვერ ჩა­ით­ვლე­ბა. ასეთ შემ­თხვე­ვა­ში პირს ნივ­თი­ე­რე­ბის შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბის რე­ა­ლუ­რი შე­საძ­ლებ­ლო­ბა უკვე შე­იძ­ლე­ბა აღარ ჰქონდეს.

ნარკოტიკული დანაშაულის სხვა სამართლებრივი შედეგები

ნარ­კო­ტი­კულ საქ­მე­ზე შე­დე­გე­ბი თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თით ან ჯა­რი­მით არ სრულ­დება.

„ნარ­კო­ტი­კუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლის წი­ნა­აღ­მდეგ ბრძო­ლის შე­სა­ხებ“ საქართველოს კა­ნო­ნი გარ­კვე­უ­ლი კა­ტე­გო­რი­ის მსჯავრ­დე­ბუ­ლე­ბის­თვის ით­ვა­ლის­წი­ნებს სხვა­დასხვა უფ­ლე­ბის ჩა­მო­რთმე­ვას, მათ შორის:

  • სა­ტრან­სპორ­ტო სა­შუ­ა­ლე­ბის მარ­თვის;
  • სა­ე­ქი­მო ან ფარ­მა­ცევ­ტუ­ლი საქ­მი­ა­ნობის;
  • აფ­თი­ა­ქის და­ფუძ­ნე­ბის, ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბი­სა და წარ­მო­მად­გენ­ლობის;
  • სა­ად­ვო­კა­ტო საქ­მი­ა­ნობის;
  • პე­და­გო­გი­უ­რი საქ­მი­ა­ნობის;
  • სა­ჯა­რო სამ­სა­ხურ­ში საქ­მი­ა­ნობის;
  • პა­სი­უ­რი სა­არ­ჩევნო;
  • ია­რა­ღის დამ­ზა­დე­ბის, შე­ძე­ნის, შე­ნახ­ვი­სა და ტა­რე­ბის უფ­ლებას.

შე­ზღუდ­ვის ხან­გრძლი­ვო­ბა და­მო­კი­დე­ბუ­ლია და­ნა­შა­უ­ლის კა­ტე­გო­რი­ა­ზე. რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის­თვის მსჯავრ­დე­ბუ­ლი პი­რის მი­მართ ზო­გი­ერ­თი პრო­ფე­სი­უ­ლი უფ­ლე­ბა შე­იძ­ლე­ბა თხუთ­მე­ტი ან ოცი წლი­თაც შე­ი­ზღუდოს.

ამი­ტომ სა­პრო­ცე­სო შე­თან­ხმე­ბა­ზე მსჯე­ლო­ბი­სას საკ­მა­რი­სი არ არის მხო­ლოდ თა­ვი­სუფ­ლე­ბის აღ­კვე­თის ვა­დის ან ჯა­რი­მის ოდე­ნო­ბის შე­ფა­სე­ბა. შე­თან­ხმე­ბა­ში მკა­ფი­ოდ უნდა გა­ნი­ხი­ლე­ბო­დეს თან­მდე­ვი უფ­ლებ­რი­ვი შე­ზღუდ­ვე­ბიც. კა­ნო­ნი მხა­რე­თა შე­თან­ხმე­ბის შემ­თხვე­ვა­ში მათი ვა­დის შემ­ცი­რე­ბის ან გან­სა­კუთ­რე­ბულ შემ­თხვე­ვა­ში შე­ზღუდ­ვის­გან გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბის შე­საძ­ლებ­ლო­ბა­საც ით­ვა­ლის­წი­ნებს.

როგორ ყალიბდება დაცვის სტრატეგია?

ყვე­ლა ნარ­კო­ტი­კულ საქ­მე­ზე ერთ­ნა­ი­რი დაც­ვა არ არ­სე­ბობს. სტრა­ტე­გია უნდა შე­იქ­მნას საქ­მის მა­სა­ლე­ბის, ბრალ­დე­ბის მუხ­ლი­სა და კლი­ენ­ტის ინ­ტე­რე­სე­ბის მი­ხედვით.

1. ბრალდების ზუსტი შემადგენლობის შემოწმება

თავ­და­პირ­ვე­ლად უნდა გა­ირ­კვეს, რას ედა­ვე­ბი­ან პირს:

  • შეძენა-შენახვას;
  • დამ­ზა­დე­ბას ან გა­და­ზიდვას;
  • უსას­ყიდ­ლო გა­და­ცემას;
  • რე­ა­ლი­ზა­ციას;
  • რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყობას;
  • სა­ერ­თა­შო­რი­სო შე­მო­ტა­ნას ან გა­ტანას.

თუ მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბე­ბი მხო­ლოდ შე­ნახ­ვას ადას­ტუ­რებს, და­უშ­ვე­ბე­ლია რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ან ხელ­შე­წყო­ბის შე­მად­გენ­ლო­ბის ვა­რა­უ­დით და­მა­ტე­ბა. თუ გა­და­ცე­მა უსას­ყიდ­ლო იყო, რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის­თვის აუ­ცი­ლე­ბე­ლი მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის სა­კი­თხი ცალ­კე უნდა შე­ფასდეს.

2. ჩხრეკის საფუძვლისა და მიმდინარეობის შემოწმება

ად­ვო­კატ­მა უნდა გა­მო­ი­თხო­ვოს სა­სა­მარ­თლოს გან­ჩი­ნე­ბა, გა­და­უ­დე­ბე­ლი ჩხრე­კის დად­გე­ნი­ლე­ბა, კა­ნო­ნი­ე­რე­ბის შე­მოწ­მე­ბის სა­სა­მარ­თლო გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა, ოპე­რა­ტი­უ­ლი მა­სა­ლის ის ნა­წი­ლი, რომ­ლის გაც­ნო­ბაც კა­ნო­ნით შე­საძ­ლე­ბე­ლია, ჩხრე­კის ოქმი და სრუ­ლი ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წერი.

3. ნივთიერებასთან კავშირის შემოწმება

უნდა გა­ირ­კვეს, არ­სე­ბობს თუ არა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბა ბრალ­დე­ბუ­ლის ცოდ­ნი­სა და ფაქ­ტობ­რი­ვი კონ­ტრო­ლის შე­სა­ხებ. სა­ერ­თო სივ­რცე­ში ნივ­თის აღ­მო­ჩე­ნა შე­საძ­ლოა საკ­მა­რი­სი არ იყოს.

4. ნივთიერი მტკიცებულების მოძრაობის აღდგენა

უნდა შე­დარ­დეს ყვე­ლა ოქმი, ლუქი, წონა, ექ­სპერ­ტი­ზის და­ვა­ლე­ბა და დას­კვნა. შე­უ­სა­ბა­მო­ბის შემ­თხვე­ვა­ში სა­ჭი­როა შე­სა­ბა­მი­სი პი­რე­ბის და­კი­თხვა და, სა­ჭი­რო­ე­ბი­სას, და­მა­ტე­ბი­თი ან გან­მე­ო­რე­ბი­თი ექ­სპერ­ტი­ზის მო­თხოვნა.

5. ელექტრონული მონაცემების სრულად შესწავლა

დაც­ვამ უნდა მი­ი­ღოს არა მხო­ლოდ ბრალ­დე­ბის მიერ შერ­ჩე­უ­ლი ეკ­რა­ნის ფო­ტო­ე­ბი, არა­მედ მო­ნა­ცემ­თა სრუ­ლი ასლი, მო­პო­ვე­ბის ოქმი და ექ­სპერ­ტი­ზის ტექ­ნი­კუ­რი ინ­ფორ­მა­ცია. მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ან­გა­რი­შის მფლო­ბე­ლო­ბის, ფა­ი­ლე­ბის წარ­მო­მავ­ლო­ბი­სა და მი­მო­წე­რის სრუ­ლი კონ­ტექ­სტის შე­მოწ­მება.

6. რეალიზაციისა და ხელშეწყობის მიზნის შემოწმება

შე­ფუთ­ვა, ფული, სას­წო­რი და მი­მო­წე­რა ერ­თობ­ლი­ვად უნდა შე­ფას­დეს. დაც­ვამ თი­თო­ე­უ­ლი გა­რე­მო­ე­ბის შე­საძ­ლო კა­ნო­ნი­ე­რი ან ალ­ტერ­ნა­ტი­უ­ლი ახ­სნა უნდა შე­ა­მოწ­მოს და არა უბ­რა­ლოდ ზო­გა­დად უარ­ყოს ბრალ­დება.

7. დაცვის მტკიცებულებების დროულად მოპოვება

ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წე­რე­ბი ხში­რად მოკ­ლე ვა­დით ინა­ხე­ბა. მო­ბი­ლუ­რი ოპე­რა­ტო­რის, ბან­კის, ტაქ­სის, სას­ტუმ­როს, მა­ღა­ზი­ის, კორ­პუ­სის ან სხვა სის­ტე­მის მო­ნა­ცე­მე­ბი შე­საძ­ლოა მოგ­ვი­ა­ნე­ბით აღარ იყოს ხელ­მი­საწ­ვდო­მი. ამი­ტომ მათი შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბა და გა­მო­თხო­ვა ად­რე­ულ ეტაპ­ზეა სა­ჭირო.

როგორი შეიძლება იყოს ადვოკატის როლი?

ნარ­კო­ტი­კულ საქ­მე­ზე ად­ვო­კა­ტის საქ­მი­ა­ნო­ბა მხო­ლოდ სა­სა­მარ­თლო­ში სი­ტყვით გა­მო­სვლა არ არის. იგი შე­იძ­ლე­ბა მო­ი­ცავდეს:

  • და­კა­ვე­ბულ­თან და­უ­ყოვ­ნებ­ლივ შეხ­ვედრას;
  • დუ­მი­ლის ან ჩვე­ნე­ბის მი­ცე­მის შე­სა­ხებ გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბის მომ­ზა­დებას;
  • ჩხრე­კი­სა და ამო­ღე­ბის კა­ნო­ნი­ე­რე­ბის შე­ფა­სებას;
  • ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წე­რე­ბი­სა და ელექ­ტრო­ნუ­ლი მო­ნა­ცე­მე­ბის გა­მო­თხოვას;
  • მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის და­უშ­ვებ­ლად ცნო­ბის შუ­ა­მდგომ­ლო­ბის მომ­ზა­დებას;
  • ალ­ტერ­ნა­ტი­უ­ლი ექ­სპერ­ტი­ზის ჩა­ტა­რებას;
  • დაც­ვის მოწ­მე­ე­ბის მო­ძი­ე­ბა­სა და გა­მო­კი­თხვას;
  • კონ­ტრო­ლი­რე­ბა­დი შეს­ყიდ­ვი­სა და კონ­ფი­დენ­ცი­ა­ლუ­რი თა­ნა­მშრომ­ლის მოქ­მე­დე­ბე­ბის შე­მოწ­მებას;
  • და­ნა­შა­უ­ლის პრო­ვო­ცი­რე­ბის სა­კი­თხის და­ყე­ნებას;
  • ბრალ­დე­ბის უფრო მსუ­ბუქ მუხლ­ზე გა­და­კვა­ლი­ფი­ცი­რე­ბის მო­თხოვნას;
  • აღ­კვე­თის ღო­ნის­ძი­ე­ბის გან­ხილ­ვის­თვის პი­რის ოჯა­ხუ­რი, ჯან­მრთე­ლო­ბი­სა და სო­ცი­ა­ლუ­რი მდგო­მა­რე­ო­ბის და­მა­დას­ტუ­რე­ბე­ლი მა­სა­ლის შეგ­რო­ვებას;
  • სა­პრო­ცე­სო შე­თან­ხმე­ბის რო­გორც სას­ჯე­ლის, ისე და­მა­ტე­ბი­თი უფ­ლებ­რი­ვი შე­დე­გე­ბის შე­ფა­სებას.

სწო­რი დაც­ვის მი­ზა­ნი მხო­ლოდ ბრალ­დე­ბის უარ­ყო­ფა არ არის. საქ­მის გა­რე­მო­ე­ბე­ბის მი­ხედ­ვით, მი­ზა­ნი შე­იძ­ლე­ბა იყოს გა­მარ­თლე­ბა, მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის გა­მო­რი­ცხვა, ბრალ­დე­ბის გა­და­კვა­ლი­ფი­ცი­რე­ბა, და­მამ­ძი­მე­ბე­ლი ნიშ­ნის მოხ­სნა, არა­სა­პა­ტიმ­რო აღ­კვე­თის ღო­ნის­ძი­ე­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბა ან სას­ჯე­ლი­სა და თან­მდე­ვი შე­ზღუდ­ვე­ბის შემ­ცი­რება.

ხშირად დასმული კითხვები

სახლში ნარკოტიკული საშუალების აღმოჩენა საკმარისია მესაკუთრის დასაკავებლად?

აღ­მო­ჩე­ნა შე­იძ­ლე­ბა და­კა­ვე­ბი­სა და გა­მო­ძი­ე­ბის სა­ფუძ­ვე­ლი გახ­დეს, მაგ­რამ მსჯავრ­დე­ბის­თვის უნდა დამ­ტკიც­დეს მე­სა­კუთ­რის ცოდ­ნა და ნივ­თი­ე­რე­ბა­ზე ფაქ­ტობ­რი­ვი კონ­ტრო­ლი. სა­ერ­თო სა­ცხოვ­რე­ბელ სივ­რცე­ში სა­კუთ­რე­ბის დო­კუ­მენ­ტი და­მო­უ­კი­დებ­ლად საკ­მა­რი­სი არ არის.

ავტომობილში აღმოჩენილი ნივთიერება ავტომატურად მძღოლს ეკუთვნის?

არა. მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს აღ­მო­ჩე­ნის ზუსტ ად­გილს, ავ­ტო­მო­ბილ­ზე სხვა პი­რე­ბის წვდო­მას, ნივთ­ზე კვალს, მძღო­ლის ქცე­ვა­სა და ცოდ­ნის და­მა­დას­ტუ­რე­ბელ სხვა მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბებს.

დიდი ოდენობა ავტომატურად ნიშნავს რეალიზაციას?

არა. დიდი ან გან­სა­კუთ­რე­ბით დიდი ოდე­ნო­ბა პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას ამ­ძი­მებს, მაგ­რამ რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის­თვის უნდა და­დას­ტურ­დეს შე­სა­ბა­მი­სი მოქ­მე­დე­ბა და მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის ელე­მენ­ტი. რა­ო­დე­ნო­ბა მხო­ლოდ ერთ-ერთი გა­რე­მო­ებაა.

მეგობრისთვის უფასოდ მიცემა დანაშაულია?

დიახ. მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი სარ­გებ­ლის გა­რე­შე გა­და­ცე­მა სის­ხლის სა­მარ­თლის კო­დექ­სის 260² მუხ­ლით ცალ­კე და­ნა­შა­ულს წარ­მო­ად­გენს.

უშუალოდ არ გამიყიდია, მაგრამ პაკეტების განთავსებაში დავეხმარე — შეიძლება პასუხისმგებლობა დამეკისროს?

შე­საძ­ლე­ბე­ლია საქ­მე რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყო­ბად შე­ფას­დეს, თუ და­დას­ტურ­დე­ბა, რომ იცო­დით ნივ­თი­ე­რე­ბის ხა­სი­ა­თი­სა და რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის მიზ­ნის შე­სა­ხებ და თქვე­ნი მოქ­მე­დე­ბა რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის­თვის პი­რო­ბებს ქმნი­და. შემ­თხვე­ვი­თი ან გა­უც­ნო­ბი­ე­რე­ბე­ლი დახ­მა­რე­ბა საკ­მა­რი­სი არ არის.

შეუძლია თუ არა პოლიციას ჩემი ტელეფონის სრულად შემოწმება?

ტე­ლე­ფო­ნის ფი­ზი­კუ­რი ამო­ღე­ბა და მას­ში არ­სე­ბუ­ლი მო­ნა­ცე­მე­ბის მო­პო­ვე­ბა ერთი და იგი­ვე მოქ­მე­დე­ბა არ არის. ელექ­ტრო­ნუ­ლი მო­ნა­ცე­მე­ბის მო­პო­ვე­ბას სა­თა­ნა­დო სა­მარ­თლებ­რი­ვი სა­ფუძ­ვე­ლი და პრო­ცე­დუ­რა სჭირ­დე­ბა. ად­ვო­კატ­მა უნდა შე­ა­მოწ­მოს გან­ჩი­ნე­ბა, მოქ­მე­დე­ბის ფარ­გლე­ბი და მო­ნა­ცე­მე­ბის მო­პო­ვე­ბის მე­თოდი.

ჩხრეკას ვიდეო არ გადაუღეს — ნივთიერება ავტომატურად დაუშვებელი მტკიცებულებაა?

აუ­ცი­ლებ­ლად არა. ვი­დე­ოს არარ­სე­ბო­ბა სხვა გა­რე­მო­ე­ბებ­თან ერ­თად უნდა შე­ფას­დეს. მნიშ­ვნე­ლო­ბა აქვს, არ­სე­ბობ­და თუ არა გა­და­ღე­ბის ობი­ექ­ტუ­რი შე­საძ­ლებ­ლო­ბა, ვინ ეს­წრე­ბო­და მოქ­მე­დე­ბას, რამ­დე­ნად თან­მიმ­დევ­რუ­ლია პო­ლი­ცი­ელ­თა ჩვე­ნე­ბე­ბი და არ­სე­ბობს თუ არა აღ­მო­ჩე­ნის და­მა­დას­ტუ­რე­ბე­ლი სხვა ნე­იტ­რა­ლუ­რი მტკი­ცე­ბუ­ლება.

შესაძლებელია თუ არა ექსპერტიზის განმეორება?

შე­სა­ბა­მი­სი სა­ფუძ­ვლის არ­სე­ბო­ბი­სას დაც­ვის მხა­რეს შე­უძ­ლია და­მა­ტე­ბი­თი ან გან­მე­ო­რე­ბი­თი ექ­სპერ­ტი­ზის სა­კი­თხი და­ა­ყე­ნოს ან და­მო­უ­კი­დე­ბე­ლი სპე­ცი­ა­ლის­ტის მო­საზ­რე­ბა მო­ი­პო­ვოს. გან­სა­კუთ­რე­ბით მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია ეს მა­შინ, რო­დე­საც ნივ­თი­ე­რე­ბის სა­ხე­ო­ბა, მასა ან კვლე­ვის მე­თო­დი სა­დავოა.

ყოველთვის ჯობს თუ არა საპროცესო შეთანხმება?

არა. შე­თან­ხმე­ბის მი­ზან­შე­წო­ნი­ლო­ბა და­მო­კი­დე­ბუ­ლია მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბე­ბის ხა­რისხ­ზე, მო­სა­ლოდ­ნელ სას­ჯელ­ზე, გა­და­კვა­ლი­ფი­ცი­რე­ბის შე­საძ­ლებ­ლო­ბა­ზე და და­მა­ტე­ბით უფ­ლებ­რივ შე­ზღუდ­ვებ­ზე. შე­თან­ხმე­ბა­ზე გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა საქ­მის სრუ­ლი მა­სა­ლე­ბის გაც­ნო­ბამ­დე არ უნდა იქ­ნეს მი­ღე­ბული.

დასკვნა

ნარ­კო­ტი­კუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლის საქ­მე­ებ­ზე სა­მარ­თლებ­რი­ვი შე­დე­გი მხო­ლოდ ნივ­თი­ე­რე­ბის აღ­მო­ჩე­ნით არ წყდე­ბა. აუ­ცი­ლე­ბე­ლია დად­გინ­დეს ნივ­თი­ე­რე­ბის სა­ხე­ო­ბა და ოდე­ნო­ბა, ბრალ­დე­ბუ­ლის ცოდ­ნა და ფაქ­ტობ­რი­ვი კონ­ტრო­ლი, ჩხრე­კის კა­ნო­ნი­ე­რე­ბა, მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბის შე­ნახ­ვის უწყვე­ტო­ბა, ელექ­ტრო­ნუ­ლი მო­ნა­ცე­მე­ბის ნამ­დვი­ლო­ბა და კონ­კრე­ტუ­ლი და­ნა­შა­უ­ლებ­რი­ვი მი­ზანი.

გან­სა­კუთ­რე­ბით მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია შეძენა-შენახვის, უსას­ყიდ­ლო გა­და­ცე­მის, რე­ა­ლი­ზა­ცი­ი­სა და რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის ხელ­შე­წყო­ბის ერთ­მა­ნე­თის­გან გა­მიჯვნა. უშუ­ა­ლო გა­ყიდ­ვა, მე­გობ­რის­თვის უფა­სოდ გა­და­ცე­მა, ნივ­თი­ე­რე­ბის და­ფა­სო­ე­ბა და სა­მა­ლავ­ში გან­თავ­სე­ბა სხვა­დასხვა სა­მარ­თლებ­რივ შე­ფა­სე­ბას მო­ი­თხოვს, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ ყო­ველ­დღი­ურ სა­უ­ბარ­ში ყვე­ლა მათ­გა­ნის მი­მართ ზოგ­ჯერ ერთი სი­ტყვა — „გა­სა­ღე­ბა“ — გა­მო­ი­ყე­ნება.

დაც­ვის ეფექ­ტი­ა­ნო­ბა ხში­რად და­მო­კი­დე­ბუ­ლია პირ­ვე­ლი­ვე ეტაპ­ზე გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბულ მოქ­მე­დე­ბებ­ზე: ად­ვო­კა­ტის დრო­ულ ჩარ­თვა­ზე, ჩხრე­კის ვი­დე­ო­ჩა­ნა­წე­რის შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბა­ზე, ელექ­ტრო­ნუ­ლი ინ­ფორ­მა­ცი­ის სრუ­ლად გა­მო­თხო­ვა­ზე, ექ­სპერ­ტი­ზის მე­თო­დის შე­მოწ­მე­ბა­სა და ალ­ტერ­ნა­ტი­უ­ლი მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბე­ბის და­უ­ყოვ­ნებ­ლივ მო­პო­ვე­ბაზე.

რაც უფრო მძი­მეა ბრალ­დე­ბა, მით უფრო მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნია თი­თო­ე­უ­ლი ფაქ­ტი­სა და სა­პრო­ცე­სო მოქ­მე­დე­ბის და­მო­უ­კი­დებ­ლად შე­მოწ­მე­ბა. გა­მამ­ტყუ­ნე­ბე­ლი გა­ნა­ჩე­ნი ვა­რა­უდს, ნივ­თი­ე­რე­ბის მხო­ლოდ აღ­მო­ჩე­ნას ან ერთ­მა­ნე­თის­გან მო­წყვე­ტილ სა­ეჭ­ვო გა­რე­მო­ე­ბებს არ უნდა და­ე­ფუძნოს — ბრალ­დე­ბის მხა­რემ და­ნა­შა­უ­ლის ყვე­ლა აუ­ცი­ლე­ბე­ლი ელე­მენ­ტი სან­დო და შე­თან­ხმე­ბუ­ლი მტკი­ცე­ბუ­ლე­ბე­ბის ერ­თობ­ლი­ო­ბით, გო­ნივ­რულ ეჭვს მიღ­მა უნდა და­ამ­ტკიცოს.

გჭირდებათ სისხლის სამართლის ადვოკატი?